Róża Meg ma długie pędy, które wymagają podpory.

Róża Meg po pierwszej zimie wystraszyła mnie przemarzniętymi pędami. 

Hodowca - Dr. A.C.V. Gosset (UK, 1954).

Z internetu: dorasta do 250-400 cm wys. i 120-300 cm szer. Strefa 4b, odporna na mróz. Dobra odporność na choroby. Pokrój wzniesiony, wzrost mocny. Krzew typu Climber o kolczastych, bardzo kruchych pędach. Wymaga podpory. Zaleca się prowadzić ją w formie kolumnowej. Kwiaty w kolorze łososiowo-morelowym, duże o średnicy do 14 cm. Zapach mocny. Kwitnie raz w sezonie, ale może okazjonalnie powtarzać jesienią. Zawiązuje duże owoce. Rodzice: Paul's Lemon Pillar × Madame Butterfly.

Jedną sadzonkę tej odmiany posadziłam jesienią 2023r. w pobliżu kącika z jagodą kamczacką, w centrum ogrodu. Będę miała okazję często ją podziwiać, siedząc na ławeczce obok róży.

Rok 2024

Pod koniec marca róża zaskoczyła mnie tym, że zupełnie przemarzły jej pędy nad kopczykiem. Czy to aby na pewno właściwa odmiana? Przecież miała mieć doskonałą odporność na mróz (USDA 4b), a tu takie rzeczy...

Nie mogłam doczekać się kwiatów, które zweryfikują zgodność odmiany. Z tą niepewnością musiałam czekać cierpliwie aż do sierpnia. Na szczęście okazało się, że w tym przypadku wszystko się zgadza, mam właściwą różę. Uff!

Sierpień:

Rok 2025

Róża ponownie kiepsko wyglądała po zimie, przy czym zimy praktycznie nie było. Temperatury były umiarkowane, bez większych mrozów. Za to wiosna była wyjątkowo mroźna i osłabiła wiele róż dając przymrozki nawet w czerwcu.

Róża Meg w tym roku zrobiła trzy pędy na jakieś 30-50 cm i to wszystko. Nie doczekałam się kwiatów. 

Rok 2026