Róża Rose de Tolbiac potrzebuje kilku lat, żeby się zadomowić.

Róża Rose de Tolbiac rośnie powoli i kwitnie skromnie.

Climber. Hodowca - Tim Hermann Kordes (Niemcy, 1998).

Podstawowe dane z internetu: róża pnąca, dorasta do 250 cm wysokości i 70 cm szerokości. Grupa III od -31,8 do -27°C lub do -23°C, strefa 6a, kopczykować. Z innego źródła: odporna na mróz i choroby. Pokrój wyprostowany, wzniesiony, wzrost powolny. Kwiaty pełne w kolorze morelowym o średnicy do 10 cm. Słaby zapach. Kwitnie od czerwca do października. 

Pozostałe nazwy: KO 98/1457-14, KORaseipp, KORcaseipp. Pochodzenie: Caramella ™ (shrub, Kordes before 2000) × Sebastian Kneipp ™. 

Jedna sadzonka została posadzona w moim ogrodzie we wrześniu 2022r. Swoją pierwszą zimę '22/'23 zniosła całkiem dobrze, jest nieźle odporna na mróz, ale tak na granicy. Końcówki pędów lekko zmarzły. Na następną zimę ponownie dostanie kopczyk.

Rose de Tolbiac długo buduje system korzeniowy, bardzo powoli rośnie. W roku 2023 nie bardzo miałam co uchwycić na zdjęciach, bo ani nie zakwitła, ani nie przyrosła.

Rok 2024

Zimą '23/'24, w styczniu, temperatura spadła do -26°C. W marcu, po zimie róża wyglądała bardzo dobrze, pędy były zdrowe, zielone aż po same końce i już produkowały nowe przyrosty i liście. Oznaczyłam ją sobie, jako różę odporną na mróz, nie będę jej więcej kopczykować. Wygląda na to, że podana strefa 6b (z HMF) jest błędem i bliżej jej do zakresu wytrzymałości w strefach 5. 

Pierwszy kwiat pojawił się w drugiej połowie czerwca. Potem nie kwitła ponownie. Ani kwiatów zanadto, ani wzrostu. No, ale przecież nie mogę od niej wiele wymagać. I tak wspaniale daje sobie radę w słabej, suchej ziemi i zupełnie bez podlewania.

Koniec marca:

Koniec czerwca:

Listopad:

Rok 2025

W tym roku róża zaszalała z kwitnieniem, późno, bo późno, ale za to jaki to był pokaz! Skradła moje serce.

Sierpień:

Rok 2026